٤٧ اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِىَ يَوْمٌ لامَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ
٤٨ فَإِنْ أَعْرَضُوا فَما أَرْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظاً إِنْ عَلَيْكَ إِلَّا الْبَلاغُ وَ إِنَّا إِذا أَذَقْنَا الإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِها وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ فَإِنَّ الإِنْسانَ كَفُورٌ
٤٩ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ يَخْلُقُ ما يَشاءُ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَبُ لِمَنْ يَشاءُ الذُّكُورَ
٥٠ أَوْ يُزَوِّجُهُمْ ذُكْراناً وَ إِناثاً وَ يَجْعَلُ مَنْ يَشاءُ عَقِيماً إِنَّهُ عَلِيمٌ قَدِيرٌ
ترجمه:
٤٧- اجابت كنيد دعوت پروردگار خود را پيش از آن كه روزى فرا رسد كه بازگشتى براى آن در برابر اراده خدا نيست؛ و در آن روز، نه پناهگاهى داريد و نه مدافعى!
٤٨- و اگر روى‌گردان شوند (غمگين مباش)، ما تو را حافظ آنان (و مأمور اجبارشان) قرار نداده‌ايم؛ وظيفه تو تنها ابلاغ رسالت است. و هنگامى كه ما رحمتى از سوى خود به انسان بچشانيم به آن دل‌خوش مى‌شود و اگر بلائى به خاطر اعمالى كه انجام داده‌اند به آنها رسد (به كفران مى‌پردازند، چرا كه) انسان بسيار كفران‌كننده است!
٤٩- مالكيت و حاكميت آسمان‌ها و زمين از آن خداست؛ هر چه را بخواهد مى‌آفريند؛ به هر كس اراده كند دختر مى‌بخشد و به هر كس بخواهد پسر،
٥٠- يا (اگر بخواهد) پسر و دختر- هر دو- را براى آنان جمع مى‌كند، و هر كس را