تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤
***
٥- تفاوت ميان بشارت پنجم و ششم اين است كه در پنجم به آنها مىگويند آنچه دلتان بخواهد در آنجا هست، و خواستن شما و فراهم گشتن آن يكى است ولى مىدانيم تعبير به «تَشْتَهِي أَنْفُسَكُمْ» معمولًا در لذات مادى به كار مىرود، در حالى كه «ما تَدَّعُونَ» (آنچه بخوانيد) به معنى تقاضاهاى معنوى و مواهب و لذات روحانى است، خلاصه در آنجا همه چيز جمع است و هر نعمت معنوى و مادى بخواهند فراهم است.
***
٦- «نُزُل»- چنان كه قبلًا هم گفتهايم- به معنى ارزاقى است كه به وسيله آن از ميهمان پذيرائى مىكنند، و بعضى به اولين وسيله پذيرائى از ميهمان تفسير كردهاند، و در هر حال، اين تعبير لطيف و زيبا، نشان مىدهد كه مؤمنان با استقامت، همه ميهمان خدايند و بهشت ميهمان سراى اللَّه است، و نعمتهايش وسائل پذيرائى دوستان خدا.
***
٧- با دقت در عمق اين مفاهيم و عظمت اين وعدههاى الهى، كه به وسيله فرشتگان به مؤمنان داده مىشود، روح آدمى به پرواز در مىآيد، و تمام وجود او را به سوى ايمان و استقامت، جذب مىكند.
در پرتو اين فرهنگ و تعليمات بود كه، اسلام از يك مشت عرب جاهلى، انسانهاى نمونهاى ساخت كه از هيچ گونه ايثار و فداكارى مضايقه نداشتند، و همينها است كه امروز مىتواند الهامبخش مسلمانان در راه پيروزى بر همه مشكلات باشد.
البته نبايد فراموش كرد كه «استقامت» همچون «عمل صالح» ميوه درخت