نه از حوادث سختى كه در پيش داريد، چه در دنيا و چه در هنگام مرگ و چه در مراحل رستاخيز، نگران باشيد، و نه از گناهان گذشته خود يا فرزندانى كه از شما در دنيا باقى مى‌مانند غمى به دل راه دهيد.
تقديم «خوف» بر «حزن» نيز ممكن است به همين ملاحظه باشد كه نگرانى انسان با ايمان بيشتر از حوادث آينده، مخصوصاً دادگاه محشر است.
بعضى نيز گفته‌اند: ترس و خوف در برابر عذاب است، و اندوه و حزن در برابر از دست رفتن ثواب، و فرشتگان الهى آنها را به لطف پروردگار در هر دو قسمت اميدوار مى‌سازند.
***
٣- تعبير به «كُنْتُمْ تُوعَدُونَ» (وعده داده مى‌شديد) تعبير جامعى است كه همه اوصاف بهشت را در نظر مؤمنان با استقامت، تداعى مى‌كند، يعنى بهشت با تمام اوصافى كه شنيده‌ايد، با حور و قصورش، و با مواهب معنوى و روحانيش، با نعمت‌هاى بسيار گران‌قدرى كه به گفته قرآن: «هيچ كس از آن آگاه نيست، و به ذهن كسى خطور نكرده» (فَلاتَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِىَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ) «١» همه و همه در اختيار شما است.
***
٤- چهارمين مژده، كه فرشتگان خود را يار و ياور مؤمنين در دنيا و آخرت معرفى مى‌كنند، در حقيقت نقطه مقابل آيات گذشته است كه كفار بى ايمان از اولياء و رهبران گمراه و اغواگر ناله سر مى‌دهند، و مى‌خواهند در دوزخ از اين ناپاكان انتقام بگيرند.