٢٤ فَإِنْ يَصْبِرُوا فَالنَّارُ مَثْوىً لَهُمْ وَ إِنْ يَسْتَعْتِبُوا فَما هُمْ مِنَ الْمُعْتَبِينَ
٢٥ وَ قَيَّضْنا لَهُمْ قُرَناءَ فَزَيَّنُوا لَهُمْ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الإِنْسِ إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ
ترجمه:
٢٤- اگر صبر كنند (يا نكنند، به هر حال) دوزخ جايگاه آنهاست؛ و اگر تقاضاى عفو كنند مورد عفو قرار نمى‌گيرند!
٢٥- ما براى آنها همنشينانى (زشت سيرت) قرار داديم كه زشتى‌ها را از پيش رو و پشت سر آنها در نظرشان جلوه دادند؛ و فرمان الهى درباره آنان تحقق يافت، و به سرنوشت اقوام گمراهى از جنّ و انس كه قبل از آنها بودند گرفتار شدند؛ آنها مسلماً زيانكار بودند!
تفسير:
همنشينان بد
در تعقيب بحثى كه در آيات گذشته، پيرامون سرنوشت دشمنان خدا (أَعْداءُ اللّه) آمد، در دو آيه مورد بحث، به دو قسمت از مجازات دردناك آنها در آخرت و دنيا اشاره مى‌كند.
نخست خداوند مى‌فرمايد: «اگر آنها صبر و شكيبائى كنند يا نكنند، آتش