تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٤
١ حم ٢ تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ٣ كِتابٌ فُصِّلَتْ آياتُهُ قُرْآناً عَرَبِيّاً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ٤ بَشِيراً وَ نَذِيراً فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لايَسْمَعُونَ ٥ وَ قالُوا قُلُوبُنا فِي أَكِنَّةٍ مِمَّا تَدْعُونا إِلَيْهِ وَ فِي آذانِنا وَقْرٌ وَ مِنْ بَيْنِنا وَ بَيْنِكَ حِجابٌ فَاعْمَلْ إِنَّنا عامِلُونَ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- حم.
٢- اين كتابى است كه از سوى خداوند رحمان و رحيم نازل شده است.
٣- كتابى كه آياتش هر مطلبى را در جاى خود بازگو كرده، در حالى كه فصيح و گوياست براى جمعيتى كه آگاهند!
٤- قرآنى كه بشارتدهنده و بيمدهنده است؛ ولى بيشتر آنان روىگردان شدند؛ از اين رو چيزى نمىشنوند!
٥- آنها گفتند: «قلبهاى ما نسبت به آنچه ما را به آن دعوت مىكنى در پوششهائى قرار گرفته و در گوشهاى ما سنگينى است، و ميان ما و تو حجابى وجود دارد؛ پس تو كار خود را بكن و ما هم كار خود را مىكنيم»!