اما افسوس، كه آن زمان دير است، اگر در آخرت باشد، راه بازگشت وجود ندارد، و اگر در دنيا باشد، به هنگام نزول عذاب، تمام درهاى توبه بسته مى‌شود.
سپس افزود: «من تمام كارهاى خود را به خداوند يگانه يكتا، واگذار مى‌كنم كه او نسبت به بندگانش بينا است» «وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ».
و به همين دليل، نه از تهديدهاى شما مى‌ترسم، و نه كثرت و قدرت شما و تنهائى من، مرا به وحشت مى‌افكند، چرا كه سر تا پا خود را به كسى سپرده‌ام كه قدرتش بى‌انتها است و از حال بندگانش به خوبى آگاه است.
اين تعبير، ضمناً دعاى مؤدبانه‌اى بود از اين مرد با ايمان، كه در چنگال قومى زورمند، و بى‌رحم گرفتار بود، تقاضائى بود، مؤدبانه از پيشگاه پروردگار، كه در اين شرائط او را در كنف حمايت خويش قرار دهد.
***
خداوند هم، اين بنده مؤمن مجاهد را، تنها نگذاشت، و چنان كه در آيه بعد مى‌خوانيم: «خداوند او را از نقشه‌هاى شوم و سوء آنها نگه داشت» «فَوَقاهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا».
تعبير به «سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا» نشان مى‌دهد كه اجمالًا توطئه‌هاى مختلفى بر ضد او چيدند، اما اين توطئه‌ها چه بود؟ قرآن، سربسته بيان كرده است، طبعاً انواع مجازاتها و شكنجه‌ها، و سرانجام قتل و اعدام بوده است، اما لطف الهى همه آنها را خنثى كرد.
در بعضى از تفاسير آمده است كه او با استفاده از يك فرصت مناسب، خود را به «موسى» عليه السلام رسانيد، و همراه «بنى اسرائيل» از دريا عبور كرد، و نيز گفته شده است كه وقتى تصميم بر قتل او گرفتند، او به كوهى متوارى شد، و از نظرها