به هر حال، اين آيه از آيات روشنى است كه نفى هر گونه تحريف، چه از نظر نقصان، و چه اضافه، از قرآن مجيد مى‌كند (شرح بيشتر درباره عدم تحريف قرآن در جلد ١١، صفحه ١٨ به بعد- ذيل آيه ٩ سوره «حجر»: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ»، بيان شد، و دلائل مختلف آن را شرح داده، و به سؤالاتى كه در اين زمينه است پاسخ گفته‌ايم).
***
سؤال:
ممكن است گفته شود: «باطل» همان گونه كه اشاره شد، به معنى «مخالف حق» است، در حالى كه شما و مفسران ديگر آن را به معنى «مبطل» و ابطال‌كننده تفسير كرده‌ايد.
پاسخ، اين سؤال را با توجه به نكته ظريفى مى‌توان دريافت، و آن اين كه قرآن نمى‌گويد، باطلى بعد از اين كتاب آسمانى به وجود نمى‌آيد، بلكه مى‌گويد:
باطلى به سراغ اين كتاب آسمانى نخواهد آمد (به ضمير در جمله «يَأْتِيْهِ» توجه كنيد) و معنى اين سخن آن است كه چيزى نمى‌تواند به سراغ آن بيايد و آن را ابطال كند (دقت كنيد).
***