٩ قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَ تَجْعَلُونَ لَهُ أَنْداداً ذلِكَ رَبُّ الْعالَمِينَ
١٠ وَ جَعَلَ فِيها رَواسِىَ مِنْ فَوْقِها وَ بارَكَ فِيها وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ
١١ ثُمَّ اسْتَوى‌ إِلَى السَّماءِ وَ هِىَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ
١٢ فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحى‌ فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ حِفْظاً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
ترجمه:
٩- بگو: «آيا شما به آن كس كه زمين را در دو روز آفريد كافر هستيد و براى او همانندهائى قرار مى‌دهيد؟! او پروردگار جهانيان است!
١٠- او در زمين، كوه‌هاى استوارى قرار داد و بركاتى در آن آفريد و مواد غذائى آن را مقدّر فرمود- اينها همه در چهار روز بود- درست به اندازه نياز تقاضاكنندگان»!
١١- سپس به آفرينش آسمان پرداخت، در حالى كه به صورت دود بود؛ به آن و به زمين دستور داد: «به وجود آئيد، خواه از روى اطاعت و خواه اكراه»! آنها گفتند: «ما از روى طاعت مى‌آئيم»!
١٢- در اين هنگام آنها را به صورت هفت آسمان در دو روز آفريد، در هر آسمانى كار آن (آسمان) را وحى (و مقرّر) فرمود، و آسمان پائين را با چراغهائى [: ستارگان‌] زينت بخشيديم، و (با شهاب‌ها از رخنه شياطين) حفظ كرديم؛ اين است تقدير خداوند توانا دانا!