تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧
مسأله ربوبيت پروردگار، آغاز شود، درست است كه نام مبارك «اللّه» جامعترين نامهاى خدا است ولى از آنجا كه تقاضا از محضر پر لطف او تناسب با مسأله ربوبيت دارد، ربوبيتى كه از ناحيه خداوند از نخستين لحظات وجود انسان آغاز مىشود، و تا آخر عمر او و بعد از آن ادامه دارد، و انسان را غرق الطاف الهى، مىكند، خواندن خداوند به اين نام در آغاز دعاها از هر نام ديگر، مناسبتر و شايستهتر است. «١»
***
٤- عرش خدا چيست؟
بارها گفتهايم، الفاظ ما كه براى بيان مشخصات زندگى محدود، و ناچيز ما وضع شده، نمىتواند به درستى بيانگر عظمت خداوند و حتى عظمت مخلوقات بزرگ او باشد، به همين دليل، با استفاده از معانى كنائى اين الفاظ، شبحى از آن همه عظمت را ترسيم مىكنيم.
و از جمله الفاظى كه، اين سرنوشت را پيدا كرده است كلمه «عرش» است كه در لغت به معنى «سقف» يا «تخت پايه بلند» در مقابل «كرسى» كه به معنى «تخت پايه كوتاه» است آمده، سپس اين كلمه در مورد «تخت قدرت خداوند» به عنوان «عرش پروردگار» به كار رفته است.
در اين كه منظور از «عرش خدا» چيست؟ و اين كلمه كنايه از چه معنائى مىباشد؟ مفسران و محدثان و فلاسفه سخن بسيار گفتهاند.
گاهى «عرش» را به معنى «علم بىپايان پروردگار» تفسير كردهاند.
و گاه به معنى «مالكيت و حاكميت خدا».