غبار بر آنها فرستاديم، تا عذاب خواركننده را در زندگى دنيا به آنها بچشانيم؛ و عذاب آخرت از آن هم خواركننده‌تر است، و (از هيچ طرف) يارى نمى‌شوند!
تفسير:
از صاعقه‌اى همچون صاعقه عاد و ثمود بترسيد!
به دنبال گفتار مؤثرى كه در زمينه توحيد و شناسائى خداوند در آيات گذشته آمد، در آيات مورد بحث، مخالفان لجوج را كه اين همه نشانه‌هاى روشن و آيات بينات را ناديده مى‌گيرند، شديداً انذار كرده و به آنان هشدار مى‌دهد و مى‌گويد: «اگر با اين همه دلائل روى گردان شوند، به آنها بگو: من شما را به صاعقه‌اى همچون صاعقه قوم عاد و ثمود تهديد مى‌كنم» «فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ».
از آن بترسيد كه همان صاعقه‌هاى مرگبار و آتش‌زا و در هم كوبنده، به سراغ شما بيايد و به زندگى ننگين شما خاتمه دهد. «١»
در آغاز اين سوره خوانديم بعضى از سران مشركان مكّه، مانند «وليد بن مغيره» (و به روايتى عتبة بن ربيعه)، براى تحقيق پيرامون قرآن و دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله، خدمتش آمدند و سؤالاتى كردند و پيامبر صلى الله عليه و آله ضمن پاسخ، آيات آغاز اين سوره را براى آنها تلاوت كرد، هنگامى كه به آيات فوق رسيد، و آنان را به صاعقه‌اى همچون صاعقه عاد و ثمود تهديد نمود، چنان تكان خوردند و در وحشت فرو رفتند كه ديگر قادر به ادامه سخن نبودند، برخاستند، به سوى گروه خود بازگشتند، و تأثر شديد خود را از اين كلمات اضطراب‌انگيز، بيان كردند.