گرامى اسلام صلى الله عليه و آله چنين آمده است: أَلنُّجُومُ أَمانٌ لِأَهْلِ الارْضِ مِنَ الْغَرَقِ وَ أَهْلُ بَيْتِي أَمانٌ لِأُمَّتِي مِنَ الاخْتِلافِ فِى الدِّيْنِ: «ستارگان امان براى اهل زمينند از غرق شدن، و اهل بيت من امان امت‌اند از اختلاف در دين». «١»
***
٣- تفسير «وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً ...»
«اقتراف» در جمله وَ مَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيْها حُسْناً: «هر كس حسنه‌اى را كسب كند، ما بر حسن آن مى‌افزائيم» در اصل از «قرف» (بر وزن حرف) به معنى كندن پوست اضافى از درخت، يا پوست‌هاى اضافى از زخم است كه گاه مايه پيراستن و بهبودى مى‌گردد، اين كلمه، بعداً در اكتساب به كار رفته، اعم از اين كه اكتساب خوبى باشد يا بدى.
ولى به گفته «راغب»، اين واژه در بدى‌ها بيش از خوبى‌ها به كار مى‌رود (هر چند در آيه مورد بحث در خوبى‌ها به كار رفته).
لذا ضرب المثلى در عرب معروف است كه مى‌گويند: أَلْإِعْتِرافُ يُزِيْلُ الاقْتِرافُ: «اعتراف به گناه، گناه را از بين مى‌برد».
جالب اين كه، در بعضى از تفاسير از «ابن عباس» و يكى ديگر از مفسران نخستين بنام «سدّى» نقل شده، كه منظور از «اقتراف حسنة» در آيه شريفه، مودّت آل محمّد صلى الله عليه و آله است. «٢»
در حديثى كه سابقاً از امام حسن بن على عليه السلام نقل كرديم، نيز آمده: إِقْتِرافُ الْحَسَنَةِ مَوَدَّتُنا أَهْلَ الْبَيْتِ: «منظور از به دست آوردن حسنه مودّت ما اهل بيت