اين خيمه بزرگ الهى، هم از شدت تابش نور آفتاب، مى‌كاهد كه اگر نبود اشعه آفتاب، و همچنين اشعه مرگبار كيهانى، موجود زنده‌اى را بر زمين نمى‌گذاشت، و به همين دليل مسافران فضائى، مجبورند دائماً در برابر اين پرتوها از لباسهاى مخصوص سنگين، و گران‌قيمتى استفاده كنند.
به علاوه، اين خيمه، جلو سقوط سنگهاى آسمانى را كه پيوسته، به كره زمين جذب مى‌شوند، مى‌گيرد، و آنها را در نخستين برخورد، به خاطر سرعت و فشارى كه دارند، آتش مى‌زند تا خاكستر آنها آرام بر زمين بنشيند.
و اين، همان چيزى است كه در آيه ٣٢ سوره «انبياء» از آن تعبير به «سقف محفوظ» شده است: «وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً». «١»

سپس از «آيات آفاقى» به «آيات انفسى» پرداخته، مى‌گويد: «او كسى است كه شما را صورتگرى كرد، و صورتتان را نيكو آفريد» «وَ صَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ».
قامتى موزون و راست، با صورتى زيبا و دلپذير، در نهايت نظم و استحكام كه امتياز آن بر صورت موجودات زنده ديگر، و انواع حيوانات، در نخستين برخورد، روشن و آشكار است، و همين ساختمان ويژه، به او امكان مى‌دهد كه به انواع كارها و صنايع ظريف يا سنگين دست زند، و با داشتن اعضاى مختلف، به راحتى زندگى كند و از مواهب حيات بهره گيرد.
انسان، بر خلاف غالب حيوانات، كه با دهان آب و غذا مى‌خورند، با دست خود و با دقت و ظرافت، غذا و نوشيدنى را بر مى‌دارد و به دهان مى‌گذارد، و اين امر كمك فراوانى به انتخاب غذاهاى پاك، از غذاهاى آلوده به اجزاء خارجى و