تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٤
شنيدن سخنان حق است؟!
با اين كه مجازات همه اعمال خود را خواهند ديد، چرا تنها روى «أَسْوَء» (بدترين آنها) تكيه شده است؟
اين تعبير، ممكن است به خاطر اين باشد كه موضوع مجازات را با تأكيد و تهديد جدىترى روشن سازد، و نيز اشارهاى باشد، به مانع شدن مردم از شنيدن صداى پيامبر صلى الله عليه و آله بزرگ خدا.
تعبير به «كانُوا يَعْمَلُونَ»، دليل بر اين است كه بيشتر روى اعمالى تكيه مىشود كه پيوسته آن را ادامه مىدادند، و به عبارت ديگر يك لغزش دفعى نبوده، بلكه يك برنامه هميشگى براى آنها بوده است.
***
سپس براى تأكيد بيشتر، مىافزايد: «اين كيفر دشمنان الهى است، آتش سوزان جهنم»! «ذلِكَ جَزاءُ أَعْداءِ اللَّهِ النَّارُ». «١»
اما نه آتشى موقتى و زودگذر، بلكه «براى آنها در آتش، خانه ابدى است» «لَهُمْ فِيها دارُ الْخُلْدِ».
آرى «آنها به اين عذاب شديد و دردناك، مجازات مىشوند، به خاطر اين كه آيات ما را انكار مىكردند» «جَزاءً بِما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ». «٢»
نه تنها آيات الهى را انكار مىكردند، بلكه ديگران را نيز از شنيدن آن باز مىداشتند.
«يَجْحَدُونَ» از ماده «جَحْد» (بر وزن عهد) به طورى كه «راغب» در