تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٦
٦ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ اللَّهُ حَفِيظٌ عَلَيْهِمْ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيلٍ ٧ وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ قُرْآناً عَرَبِيّاً لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها وَ تُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ لارَيْبَ فِيهِ فَرِيقٌ فِى الْجَنَّةِ وَ فَرِيقٌ فِى السَّعِيرِ ٨ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَهُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لكِنْ يُدْخِلُ مَنْ يَشاءُ فِي رَحْمَتِهِ وَ الظَّالِمُونَ ما لَهُمْ مِنْ وَلِىٍّ وَ لا نَصِيرٍ
ترجمه:
٦- كسانى كه غير خدا را ولىّ خود انتخاب كردند، خداوند حساب همه اعمال آنها را نگه مىدارد؛ و تو مأمور نيستى كه آنان را مجبور به قبول حق كنى!
٧- و اينگونه قرآنى عربى [: فصيح و گويا] را بر تو وحى كرديم، تا «امّ القرى» [: مكّه] و مردم پيرامون آن را انذار كنى و آنها را از روزى كه همه خلائق در آن روز جمع مىشوند و شك و ترديد در آن نيست بترسانى؛ گروهى در بهشتند و گروهى در آتش سوزان!
٨- و اگر خدا مىخواست همه آنها را امت واحدى قرار مىداد (و به زور هدايت مىكرد،)؛ اما خداوند هر كس را بخواهد در رحمتش وارد مىكند، و براى ظالمان ولىّ و ياورى نيست.