تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٩
گمشدگان بيابانها چراغهائى هستند كه، هم با روشنائى خود راهنمائى مىكنند، و هم سمت و جهت حركت را معين مىسازند.
«شهب» كه در حس ما به صورت ستارگان سريعالسيرى در آسمان ظاهر مىشوند، تيرهائى هستند كه بر قلب شياطين مىنشينند، و پهنه آسمان را از نفوذ آنها حفظ مىكنند (شرح اين موضوع را در جلد ١١ صفحه ٤٠ به بعد، ذيل آيه ١٧ سوره حجر، و شرح تكميلى آن را در جلد ١٩ ذيل آيه ٧ سوره صافات مطالعه فرمائيد).
١٠- جمله ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ: «اين آفرينش و اندازهگيرى خداوند قادر دانا است»، در حقيقت مكمّلى است براى ٩ جمله قبل و مجموعاً «عشره كاملهاى» را تشكيل مىدهد و مىگويد: تمام آنچه در آسمان و زمين از آغاز آفرينش، سپس دوران شكلگيرى و نظم دقيق رخ داده، همه برنامه حسابشدهاى داشته كه از ناحيه آن مبدأ بىپايان علم و قدرت، تنظيم گرديده، و انديشه و تفكر در هر كدام راهى به سوى آن مبدأ بزرگ مىگشايد.
***