است، چرا كه داعيان حق و فرستادگان خدا شما را به ايمان دعوت كردند، و شما راه كفر را پيش گرفتيد و به آن ادامه داديد».
مطابق اين تفسير، جمله «إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمانِ فَتَكْفُرُونَ» بيان دليل عظمت خشم خدا نسبت به آنان است. «١»
هر دو تفسير مناسب است اما تفسير اول از جهاتى مناسب‌تر به نظر مى‌رسد.
***
به هر حال، مجرمان با مشاهده اوضاع و احوال قيامت، و آگاهى بر خشم خداوند نسبت به آنها، از خواب غفلتِ طولانى خويش بيدار مى‌شوند و در فكر چاره مى‌افتند، و مى‌گويند: «پروردگارا! ما را دو بار ميراندى، و دو بار زنده كردى و ما در اين مرگ و حياتها همه چيز را فهميديم، اكنون به گناهان خود اعتراف مى‌كنيم، آيا راهى براى خارج شدن از دوزخ (و بازگشت به دنيا و جبران ما فات) وجود دارد»؟! «قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنا بِذُنُوبِنا فَهَلْ إِلى‌ خُرُوجٍ مِنْ سَبِيلٍ».
آرى، در آنجا پرده‌هاى غرور و غفلت كنار مى‌رود، و چشم حقيقت بين