تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٠
لايطاق» است.
***
٢- گناه و سلب نعمت
اميرمؤمنان على عليه السلام مىفرمايد: وَ أَيْمُ اللَّهِ! ما كانَ قَوْمٌ قَطٌّ فِي غَضِّ نِعْمَةٍ مِنْ عَيْشٍ فَزالَ عَنْهُمْ إِلَّا بِذُنُوبٍ اجْتَرَحُوها، لِأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيْدِ: «به خدا سوگند، هيچ ملتى از آغوش ناز و نعمت زندگى گرفته نشد، مگر به واسطه گناهانى كه مرتكب شدند، زيرا خداوند، هرگز به بندگانش ستم روا نمىدارد»! سپس افزود: وَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ حِيْنَ تَنْزِلُ بِهِمُ النِّقَمُ، وَ تَزُولُ عَنْهُمُ النِّعَمُ، فَزِعُوا إِلى رَبِّهِمْ بِصِدْقٍ مِنْ نِيَّاتِهِمْ، وَ وَلَهٍ مِنْ قُلُوبِهِمْ، لَرَدَّ عَلَيْهِمْ كُلَّ شارِدٍ وَ أَصْلَحَ لَهُمْ كُلَّ فاسِدٍ: «هر گاه مردم موقعى كه بلاها نازل مىشود، و نعمتهاى الهى از آنها سلب مىگردد، با صدق نيت رو به درگاه خدا آورند، و با قلبهائى آكنده از عشق و محبت به خدا، از او درخواست حل مشكل كنند، خداوند آنچه را از دستشان رفته، به آنها باز مىگرداند، و هرگونه فسادى را براى آنها اصلاح مىكند». «١»
و از اين بيان رابطه گناهان با سلب نعمتها، به خوبى آشكار مىشود.
***
٣- چرا اين همه بهانه مىگيرند
بدون شك، زبان عربى از غنىترين و پرمايهترين زبانهاى دنيا است، اما با اين حال، عظمت قرآن از اين نظر نيست كه به زبان عربى است، بلكه عربى بودن آن به خاطر اين است كه خداوند هر پيامبرى را به زبان قوم خود، مىفرستد، تا در