تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٧
٧٤- همان معبودهائى را كه جز خدا پرستش مىكرديد»؟! آنها مىگويند: «همه از نظر ما پنهان و گم شدند؛ بلكه ما اصلًا پيش از اين چيزى را پرستش نمىكرديم»! اينگونه خداوند كافران را گمراه مىسازد!
٧٥- اين (عذاب) به خاطر آن است كه به ناحق در زمين شادى مىكرديد و از روى غرور و مستى به خوشحالى مىپرداختيد!
٧٦- از درهاى جهنم وارد شويد، و جاودانه در آن بمانيد؛ و چه بد است جايگاه متكبران؟!
تفسير:
سرنوشت ستيزهجويان مغرور
باز هم در اين آيات، سخن از كسانى است كه در آيات الهى به مجادله برمىخيزند، و در برابر دلائل نبوت و محتواى دعوت انبياء، سر تسليم فرود نمىآورند، در اين آيات، سرنوشت چنين اشخاصى به طرز روشنى ترسيم شده است.
نخست مىگويد: «آيا نديدى كسانى را كه در آيات الهى مجادله مىكنند چگونه از راه حق منحرف مىگردند» «أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ أَنَّى يُصْرَفُونَ».
اين مجادله و گفتگوهاى توأم با لجاجت و عناد، اين تقليدهاى كوركورانه و تعصبهاى بىپايه، سبب مىشود كه آنها از صراط مستقيم به بيراهه كشيده شوند، چرا كه حقايق، تنها در پرتو روح حقجوئى آشكار مىگردد.
در حقيقت، بيان اين مطلب به صورت يك استفهام تعجبآميز، از شخص پيامبر، بيانگر اين است كه، هر انسانِ بىطرفى، به وضع آنها نگاه كند، از انحراف