تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٦
وَلِىٌّ حَمِيْمٌ: «خداوند، پيامبرش را به اين آداب مؤدب ساخته و فرموده: نيكى و بدى يكسان نيست، بدى را با روشى كه بهترين است دفع كن، يعنى عمل كسانى را كه در حق تو، بد كردهاند به نيكى پاسخ ده، تا كسانى كه با تو عداوت دارند دوست صميمى شوند». «١»
***
٢- انسان در برابر طوفان وساوس
در مسير دور و درازى كه انسان به سوى سعادت و جلب رضاى خدا دارد، گردنههاى صعب العبورى است كه شياطين در آنجا كمين كردهاند، و اگر انسان تنها بماند، هرگز توانائى پيمودن اين راه را ندارد، بايد دست به دامن لطف الهى زند، و با تكيه و توكل بر او، اين راه پر خطر را بسپرد، هر گاه طوفانها شديد و شديدتر مىشود، او بيشتر به سايه لطف خدا پناه برد.
در حديثى مىخوانيم كه در حضور پيامبر صلى الله عليه و آله، يكى نسبت به ديگرى بدگوئى كرد، آتش غضب در دل او افروخته شد، پيامبر فرمود: إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قالَها لَذَهَبَ عَنْهُ الْغَضَبُ: أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيْمِ: «من سخنى مىدانم كه اگر مرد خشمگين، آن را بگويد، خشمش فرو مىنشيند، و آن جمله:
أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيْم است»!
مرد خشمگين، عرض كرد: أَ مَجْنُوناً تَرانِى: «يعنى فكر مىفرمائيد من ديوانهام»؟! (و شيطان در پوست من رفته است؟).
پيامبر صلى الله عليه و آله به قرآن استناد فرمود: و اين آيه را تلاوت كرد، وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ: «هر گاه وسوسههاى شيطانى به سراغ تو بيايد به خدا