٢٤ أَمْ يَقُولُونَ افْتَرى‌ عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِنْ يَشَإِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلى‌ قَلْبِكَ وَ يَمْحُ اللَّهُ الْباطِلَ وَ يُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِماتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ
٢٥ وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ وَ يَعْلَمُ ماتَفْعَلُونَ
٢٦ وَ يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ الْكافِرُونَ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ
ترجمه:
٢٤- آيا مى‌گويند: «او بر خدا دروغ بسته است»؟! در حالى كه اگر خدا بخواهد بر قلب تو مهر مى‌نهد (و اگر خلاف بگوئى قدرت اظهار اين آيات را از تو مى‌گيرد) و باطل را محو مى‌كند و حق را به فرمانش پابرجا مى‌سازد؛ چرا كه او از آنچه در درون سينه‌هاست آگاه است.
٢٥- او كسى است كه توبه را از بندگانش مى‌پذيرد و بدى‌ها را مى‌بخشد؛ و آنچه را انجام مى‌دهيد مى‌داند.
٢٦- و درخواست كسانى را كه ايمان آورده و كارهاى نيك انجام داده‌اند مى‌پذيرد، و از فضل خود بر آنها مى‌افزايد؛ اما براى كافران عذاب شديدى است!
تفسير:
او توبه بندگان را مى پذيرد
اين آيات، ادامه آيات گذشته، در زمينه رسالت و اجر رسالت، و مودّت