تفسير:
دوران‌هاى آفرينش آسمان‌ها و زمين
آيات فوق، نمونه‌اى از آيات آفاقى و نشانه‌هاى عظمت و علم و قدرت خدا در آفرينش زمين و آسمان و آغاز خلقت موجودات است كه به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دستور مى‌دهد كافران و مشركان را مخاطب ساخته و از آنها سؤال كند آيا خداوندى را كه مبدأ اين عوالم پهناور و گسترده است هرگز مى‌توانند انكار كنند؟
تا از اين طريق وجدان و عقل و هوش آنها را بيدار كند و به داورى طلبد.
مى‌فرمايد: «بگو: آيا شما به آن كسى كه زمين را در دو روز آفريد، كافر هستيد»؟! «قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ».
«و براى او شبيه و نظيرهائى قائل مى‌شويد»؟ «وَ تَجْعَلُونَ لَهُ أَنْداداً».
چه اشتباه بزرگ، و چه سخن بى‌پايه‌اى؟
«او پروردگار جهانيان است» «ذلِكَ رَبُّ الْعالَمِينَ».
آيا كسى كه اين جهان را هم اكنون، تدبير مى‌كند، او خالق اين آسمان و زمين نيست؟ اگر او خالق و مدبر است پس اين بت‌ها و معبودهاى ساختگى را چگونه در كنار او قرار مى‌دهيد؟ شايستگى پرستش، تنها براى كسى است كه خلقت و تدبير و مالكيت و حكومت جهان از آن او است.
***
در آيه بعد، به آفرينش كوه‌ها، و معادن و بركات زمين، و مواد غذائى پرداخته مى‌فرمايد: «او در زمين كوه‌هائى قرار داد، و بركات و منافعى در آن آفريد، و مواد غذائى مختلف آن را مقدّر فرمود، اينها همه، در چهار روز بود» «وَ جَعَلَ فِيها رَواسِىَ مِنْ فَوْقِها وَ بارَكَ فِيها وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ».
«اين مواد غذائى درست به اندازه نياز نيازمندان و تقاضاكنندگان است»