تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٥
«شكل» در جائى به كار مىرود كه قدر و مساحت مطرح است.
ولى «مثل»، مفهوم گسترده و عامى دارد كه همه اين مفاهيم در آن جمع است، لذا هنگامى كه، خداوند اراده مىكند، هر گونه شبيه و نظير را از ذات خود نفى كند، مىفرمايد: «لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَىْءٌ». «١»
***
٣- چند يادآورى درباره روزى بخشى خداوند
الف- معيار گستردگى و تنگى روزى- هرگز، نبايد تصور كرد كه وسعت رزق، دليل بر محبت خداوند، و يا تنگى معيشت، دليل بر خشم و غضب او است؛ زيرا خداوند، گاه، انسان را به وسعت روزى آزمايش مىكند، و اموال سرشارى در اختيار او قرار مىدهد، و گاه با تنگى معيشت، ميزان مقاومت و پايمردى او را روشن مىسازد، و او را از اين طريق پرورش مىدهد.
گاه، ثروت زياد مايه بلا و عذاب جان صاحبان آنهاست، و هر گونه آرامش و استراحت را از آنها مىگيرد، چنان كه قرآن مجيد در آيه ٥٥ سوره «توبه» مىگويد: فَلاتُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لاأَوْلادُهُمْ إِنَّما يُرِيْدُ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ بِها فِى الْحَياةِ الدُّنْيا وَ تَزْهَقَ أَنْفُسُهُمْ وَ هُمْ كافِرُونَ: «فزونى اموال و اولاد آنها، تو را در شگفتى فرو نبرد، خدا مىخواهد آنان را به اين وسيله، در زندگى دنيا مجازات كند و در حال كفر بميرند»!
در جاى ديگر مىگويد: أَيَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِيْنَ نُسارِعُ لَهُمْ فِى الْخَيْراتِ بَلْ لايَشْعُرُونَ: «آيا آنها چنين مىپندارند كه اموال و فرزندانى را كه به آنان دادهايم، براى اين است كه درهاى خيرات را به رويشان بگشائيم،