تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٨
٢- در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام آمده است: إِنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ فَرَضَ لِلْفُقَراءِ فِي أَمْوالِ الاغْنِياءِ فَرِيْضَةً لايُحْمَدُوَن إِلَّا بِأَدائها وَ هِىَ الزَّكاةُ، بِها حَقَنُوا دِمائَهُمْ وَ بِها سَمُّوا مُسْلِمِيْنَ: «خداوند بزرگ براى فقيران در اموال اغنيا فريضهاى قرار داده كه جز با اداء آن شايسته ستايش نيستند، و آن زكات است كه به وسيله آن خون خود را حفظ مىكنند و نام مسلمان بر آنها مىگذارند». «١»
٣- بالاخره در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مىخوانيم: مَنْ مَنَعَ قِيراطاً مِنَ الزّكاةِ فَلْيَمُتْ إِنْ شاءَ يَهُودِيّاً أَو نَصْرانِيّاً: «كسى كه قيراطى از زكات را منع كند يا بايد يهودى از دنيا برود يا نصرانى». «٢»
در زمينه اهميت زكات در اسلام، و فلسفه آن، و همچنين تاريخ وجوب زكات در اسلام، و ساير خصوصيات مربوط به آن در جلد ٨ از صفحه ٦ به بعد (ذيل آيه ٦٠ سوره توبه) مشروحاً بحث كردهايم.
***