ممكن است اشاره به احاطه همه جانبه اين شياطين و تزيين آنها باشد.
اين احتمال نيز داده شده است كه منظور از «ما بَيْنَ أَيْدِيْهِمْ» لذات و زرق و برق دنيا است و از «ما خَلْفَهُمْ» انكار قيامت و روز رستاخيز است.
اين تفسير نيز ممكن است كه «ما بَيْنَ أَيْدِيْهِمْ» اشاره، به وضع دنياى آنها باشد، «وَ ما خَلْفَهُمْ» آينده‌اى كه براى آنها و فرزندانشان در پيش است، ومعمولًا بسيارى از جنايات را به خاطر تأمين آينده آنها مى‌كنند.
سپس مى‌افزايد: «به سبب اين وضع اسفبار، فرمان عذاب الهى درباره آنها تحقق يافت، و به سرنوشت اقوام گمراهى از جن و انس كه قبل از آنها بودند گرفتار شدند» «وَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ». «١»

سپس آيه را با اين جمله پايان مى‌دهد: «آنها مسلماً زيانكار بودند» «إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ».
اين تعبيرات، در حقيقت نقطه مقابل تعبيراتى است كه در آيات بعد، در مورد مؤمنان با استقامت مى‌خوانيم كه، ياران آنها در اين دنيا و آخرت، فرشتگانند و به آنها بشارت مى‌دهند كه هيچ غم و اندوهى براى آنها نخواهد بود.
***