خداو وامى‌گذارم كه خداوند نسبت به بندگانش بيناست»!
٤٥- خداوند او را از نقشه‌هاى سوء آنها نگه داشت، و عذاب شديد بر آل فرعون وارد شد.
٤٦- (عذاب آنها) آتش است كه هر صبح و شام بر آن عرضه مى‌شوند؛ و روزى كه قيامت بر پا شود (مى‌فرمايد:) «آل فرعون را در سخت‌ترين عذابها وارد كنيد»!
تفسير:
آخرين سخن!
در پنجمين و آخرين مقطع، «مؤمن آل فرعون» پرده‌ها را كنار زد، و بيش از آن نتوانست ايمان خود را مكتوم دارد، آنچه گفتنى بود گفت، و آنها نيز- چنان كه خواهيم ديد- تصميم خطرناكى درباره او گرفتند.
از قرائن بر مى‌آيد كه آن قوم لجوج و مغرور و خودخواه، در برابر سخنان اين مرد شجاع و با ايمان، سكوت نكردند، و متقابلًا از مزاياى شرك سخن گفتند، و او را به بت‌پرستى دعوت نمودند.
لذا او فرياد زد: «اى قوم! چرا من شما را به سوى نجات دعوت مى‌كنم اما شما مرا به سوى آتش مى‌خوانيد»؟! «وَ يا قَوْمِ ما لِي أَدْعُوكُمْ إِلَى النَّجاةِ وَ تَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ».
من، سعادت شما را مى‌طلبم، و شما بدبختى مرا، من شما را به شاهراه هدايت مى‌خوانم، و شما مرا به بيراهه مى‌خوانيد.
***
آرى، «شما مرا دعوت مى‌كنيد كه، به خداى يگانه كافر شوم، و شريكهائى كه به آن علم ندارم، براى او قرار دهم، در حالى كه من شما را به سوى خداوند عزيز