اتكاى او بر ذات پاك پروردگار بود، بيان كرد و نشان داد كه از چنين تهديدى ترسى به خود راه نداده است.
اين گفتار موسى عليه السلام، به خوبى نشان مى‌دهد افرادى كه داراى اين دو ويژگى باشند آدم‌هاى خطرناكى محسوب مى‌شوند: «تكبر» و «عدم ايمان به روز قيامت» و بايد از چنين افرادى به خدا پناه برد!
«تكبر» سبب مى‌شود كه، انسان جز خود و افكار خودش را نبيند، «آيات و معجزات» خدا را، «سحر» بخواند، «مصلحان» را «مفسد»، و اندرز دوستان و اطرافيان را محافظه كارى و ضعف نفس بشمرد!
و «عدم ايمان به روز حساب»، سبب مى‌شود كه هيچ حسابى در برنامه و كار او نباشد، و حتى در برابر قدرت نامحدود پروردگار، با قدرت بسيار ناچيزش به مبارزه برخيزد، و به جنگ پيامبران او برود، چرا كه حسابى در كار نيست.
اكنون ببينيم، سرانجام اين تهديد فرعون به كجا منتهى شد؟ آيات بعد پرده از روى اين مسأله برمى‌دارد و چگونگى نجات موسى را، از چنگال آن مرد مغرور متكبر، روشن مى‌سازد.
***