٢٣ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‌ بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
٢٤ إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ فَقالُوا ساحِرٌ كَذَّابٌ
٢٥ فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا اقْتُلُوا أَبْناءَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ وَ اسْتَحْيُوا نِساءَهُمْ وَ ما كَيْدُ الْكافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلالٍ
٢٦ وَ قالَ فِرْعَوْنُ ذَرُونِي أَقْتُلْ مُوسى‌ وَ لْيَدْعُ رَبَّهُ إِنِّي أَخافُ أَنْ يُبَدِّلَ دِينَكُمْ أَوْ أَنْ يُظْهِرَ فِى الأَرْضِ الْفَسادَ
٢٧ وَ قالَ مُوسى‌ إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَ رَبِّكُمْ مِنْ كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لايُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسابِ
ترجمه:
٢٣- ما موسى را با آيات خود و دليل روشن فرستاديم.
٢٤- به سوى فرعون و هامان و قارون؛ ولى آنها گفتند: «او ساحرى بسيار دروغگو است»!
٢٥- و هنگامى كه حق را از سوى ما براى آنها آورد، گفتند: «پسران كسانى را كه با موسى ايمان آورده‌اند، بكشيد، و زنانشان را (براى اسارت و خدمت) زنده بگذاريد»! اما نقشه كافران جز در گمراهى نيست (و نقش بر آب مى‌شود).
٢٦- و فرعون گفت: «بگذاريد موسى را بكشم! و او پروردگارش را بخواند (تا نجاتش دهد)! زيرا من مى‌ترسم كه آئين شما را دگرگون سازد، و يا در اين سرزمين فساد بر پا كند»!
٢٧- موسى گفت: «من به پروردگارم و پروردگار شما پناه مى‌برم، از هر متكبرى كه به روز حساب ايمان نمى‌آورد»!