همه جا احساس مى‌كنيم، گوئى همه مى‌گويند: مالك و حاكم در اينجا فلان شخص است، در و ديوار نيز، به اين امر گواهى مى‌دهد.
البته امروز نيز مالكيت خداوند، در سراسر عالم حاكم است، اما در قيامت ظهور و بروز تازه‌اى پيدا مى‌كند، در آنجا نه خبرى از حكومت جبّاران است، و نه از نعره‌هاى مستانه طاغوتيان!
نه خبرى از نيروهاى اهريمنى به گوش مى‌رسد، و نه از قدرت‌نمائى ظاهرى شيطان و لشكريانش، اثرى به چشم مى‌خورد.
ويژگى چهارم آن روز، اين است كه روز پاداش و كيفر است، چنان كه در آيه بعد مى‌فرمايد: «امروز، هر كسى در برابر كارى كه انجام داده، جزا داده مى‌شود» «الْيَوْمَ تُجْزى‌ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ».
آرى، آن ظهور و بروز، و آن احاطه علمى خداوند و حاكميت و مالكيت و قهاريت او، همه، دليلى است روشن براين حقيقت بزرگ و اميدبخش و بيم‌آفرين.
ويژگى پنجم، همان است كه در جمله بعد مى‌افزايد: «امروز، هيچ ظلم و ستمى بر هيچ كس نخواهد بود» «لاظُلْمَ الْيَوْمَ».
چگونه ممكن است ظلم و ستمى تحقق يابد، در حالى كه ظلم يا به خاطر جهل است كه او بر همه چيز احاطه علمى دارد.
يا به خاطر عجز است كه او قاهر و مالك و حاكم بر همه چيز است، پس چگونه ممكن است ظلم و ستمى در محضر الهى، در آن روز انجام گيرد، به خصوص اين كه آن روز، روز داورى خدا است، نه آزادى مردم براى آزمون.
ششمين و آخرين ويژگى، سرعت محاسبه اعمال بندگان است، چنان كه در پايان آيه مى‌فرمايد: «خداوند سريع الحساب است» «إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ».