١٣ هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آياتِهِ وَ يُنَزِّلُ لَكُمْ مِنَ السَّماءِ رِزْقاً وَ مايَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ
١٤ فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ
١٥ رَفِيعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ يُلْقِي الرُّوحَ مِنْ أَمْرِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ لِيُنْذِرَ يَوْمَ التَّلاقِ
ترجمه:
١٣- او كسى است كه آيات خود را به شما نشان مى‌دهد و از آسمان براى شما روزى (با ارزشى) مى‌فرستد؛ تنها كسانى متذكّر اين حقايق مى‌شوند كه به سوى خدا بازمى‌گردند.
١٤- (تنها) خدا را بخوانيد، و دين خود را براى او خالص كنيد، هر چند كافران ناخشنود باشند.
١٥- او درجات (بندگان صالح) را بالا مى‌برد، او صاحب عرش است، روح (مقدّس) را به فرمانش بر هركس از بندگانش كه بخواهد القاء مى‌كند، تا (مردم را) از روز ملاقات [: روز رستاخيز] بيم دهد!
تفسير:
تنها خدا را بخوانيد هر چند كافران نپسندند!
اين آيات، در حقيقت استدلالى است بر مسائلى كه به صورت اندرز و نصيحت و تهديد و انذار، در آيات پيشين گذشت، استدلالى است بر توحيد و