بخواهد عقيم مى‌گذارد؛ زيرا كه او دانا و قادر است.
تفسير:
فرزندان، همه هداياى او هستند
از آنجا كه در آيات گذشته گوشه‌اى از مجازات دردناك، و هول و وحشت كافران و ظالمان منعكس شده، در آيات مورد بحث، روى سخن را به همه مردم كرده، به آنها هشدار مى‌دهد، پيش از آن كه گرفتار چنان سرنوشت شومى شوند، دعوت پروردگارشان را اجابت كرده به راه حق باز آيند.
مى‌فرمايد: «دعوت پروردگار خويش را اجابت كنيد، پيش از آن كه روزى فرا رسد كه ديگر بازگشتى براى آن در برابر اراده پروردگار نيست» «إِسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِىَ يَوْمٌ لامَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ». «١»

و اگر تصور كنيد، در آن روز پناهگاهى جز سايه لطف او، و مدافعى جز رحمت او وجود دارد، اشتباه است، چرا كه «در آن روز براى شما نه ملجأ و پناهى است كه در برابر عذاب الهى پناهتان دهد، و نه يار و ياورى كه از شما دفاع كند» «ما لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَ ما لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ».
جمله «يَوْمٌ لامَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ»، اشاره به روز قيامت است، نه روز مرگ، و تعبير «مِنَ اللَّهِ» اشاره به اين است كه در برابر اراده و فرمان او دائر بر عدم بازگشت، كسى نمى‌تواند تصميم ديگرى بگيرد.
به هر حال، براى نجات از عذاب، راه‌هائى تصور مى‌شود كه تمام آنها در آن