تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣١
٣- منظور اين است كه: شما بستگان خودتان را به عنوان پاداش رسالت دوست داريد و صله رحم به جا آوريد.
با اين تفسير هيچ تناسبى در ميان رسالت و پاداش آن، وجود ندارد، زيرا دوست داشتن بستگان خود، چه خدمتى مىتواند به پيامبر صلى الله عليه و آله بوده باشد؟ و چگونه ممكن است اجر رسالت قرار داده شود؟!
٤- منظور اين است: پاداش من اين است كه خويشاوندى مرا نسبت به خود محفوظ داريد، و به خاطر اين كه با اكثر قبايل شما رابطه خويشاوندى دارم، مرا آزار ندهيد (زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله از طريق نسبى با قبايل قريش ارتباط داشت و از طريق سببى (ازدواج) با بسيارى از قبايل ديگر، و از طريق مادر با جمعى از مردم مدينه از قبيله بنى النجار، و از طرف مادر رضاعى با قبيله بنى سعد).
اين تعبير، بدترين معنائى است كه براى آيه شده است؛ چرا كه درخواست اجر رسالت از كسانى است كه رسالت او را پذيرا شدهاند، و هر گاه كسانى رسالت را پذيرا شوند، ديگر نيازى به اين بحثها نيست، آنها پيامبر صلى الله عليه و آله را به عنوان فرستاده الهى، احترام مىگذارند، احتياجى ندارد كه به خاطر قرابت و خويشاونديش او را محترم بشمرند، چرا كه احترام ناشى از قبول رسالت، ما فوق همه اينها است، در واقع اين تفسير را بايد از اشتباهات بزرگى شمرد كه دامان بعضى از مفسران را گرفته، و مفهوم آيه را به كلى مسخ كرده است.
در اينجا براى اين كه به حقيقت محتواى آيه آشناتر شويم، بهترين راه آن است كه از آيات ديگر قرآن كمك گيريم:
در بسيارى از آيات قرآن مجيد مىخوانيم: پيامبران مىگفتند: پاداشى از شما در برابر دعوت رسالت نمىخواهيم، و پاداش ما تنها بر پروردگار عالميان است