شما را در قيامت جمع مى‌كند» «اللَّهُ يَجْمَعُ بَيْنَنا». «١»

و قاضى همه ما، در آن روز يكى است، آرى، «بازگشت همه به سوى او است» «وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ».
به اين ترتيب، هم خداى ما يكى است، و هم سرانجام ما يك جاست، و هم قاضى دادگاه و مرجع امورمان، و از اين گذشته همه در برابر اعمالمان مسئوليم، و هيچ يك امتيازى بر ديگرى جز به ايمان و عمل پاك نداريم.
***
اين بحث را با ذكر يك حديث جامع پايان مى‌دهيم:
در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: ثَلاثٌ مُنْجِياتٌ، وَ ثَلاثٌ مُهْلِكاتٌ، فَالْمُنْجِياتُ: أَلْعَدْلُ فِى الرِّضْا وَ الْغَضَبِ، وَ الْقَصْدُ فِى الْغِنى‌ وَ الْفَقْرِ، وَ خَشْيَةُ اللَّهِ فِى السِّرِّ وَ الْعَلانِيَةِ، وَ الْمُهْلِكاتُ: شُحٌّ مُطاعٌ، وَ هَوىً مُتَّبَعٌ، وَ إِعْجابُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ: «سه چيز است كه سبب نجات آدمى است، و سه چيز مايه هلاكت او است:
اما سه چيز كه باعث نجات او مى‌شود: دادگرى و عدالت در حالت خشنودى و غضب است، و ميانه‌روى در حالت غنا و فقر، و ترس از خدا در پنهان و آشكار.
و اما سه چيز كه مايه هلاك آدمى است: بخلى است كه انسان از آن پيروى كند، و هوا و هوس سركش و حاكم، و خودپسندى است». «٢»