در دعاهاى روزهاى ماه رمضان مى‌خوانيم: «أَللَّهُمَّ ارْزُقْنِي فِيْهِ طاعَةَ الْخاشِعِيْنَ» (دعاى روز ١٥) و همچنين در مواهب معنوى ديگر.
د- قرآن و اسباب فزونى روزى- قرآن چند مورد را معرفى كرده كه خود درسى سازنده براى تربيت انسان است، در يك جا مى‌گويد: لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيْدَنَّكُمْ: «هر گاه شكر نعمت‌ها را به جا آوريد (و آن را در مصرف واقعى صرف كنيد) نعمت را بر شما افزون مى‌كنم». «١»
در جاى ديگر مردم را به تلاش دعوت كرده، مى‌گويد: هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَناكِبِها وَ كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ: «او كسى است كه زمين را تسليم و خاضع در برابر شما قرار داد تا بر پشت آن راه رويد و از رزق آن استفاده كنيد». «٢»
در جاى ديگر تقوى و درستكارى را معيار گشايش روزى قرار داده، مى‌فرمايد: وَ لَوْ أَنَّ أَهْل الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقُوا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الأَرْضِ: «هر گاه مردم روى زمين ايمان آورند و تقوا پيشه كنند، بركات آسمان و زمين را به روى آنها مى‌گشائيم». «٣»
ه- تنگى رزق و مسائل تربيتى- گاه تنگى رزق به خاطر جلوگيرى از طغيان مردم است، چنان كه در آيه ٢٧ «شورى» (همين سوره) مى‌خوانيم: وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا فِى الْأَرْضِ: «هر گاه خداوند روزى را بر مردم گشاده دارد، راه ظلم و طغيان پيش مى‌گيرند»!
و- قرآن تأكيد دارد كه انسان‌ها روزى بخش خود را، تنها خدا بدانند و از غير او تقاضا نكنند، و به دنبال اين ايمان و توكل، بر نيرو و تلاش وسعى خود