گسترش مى‌دهد يا محدود مى‌سازد؛ او به همه چيز داناست.
تفسير:
ولىّ مطلق خدا است
از آنجا كه در آخرين آيه بحث گذشته، اين واقعيت بيان شده كه هيچ ولىّ و ياورى جز خداوند نيست، در آيات مورد بحث، براى تأييد اين واقعيت و نفى ولايت غير خدا، دلائل زنده‌اى را مطرح مى‌كند.
نخست، در لباس تعجب و انكار، مى‌فرمايد: «آيا آنها غير خدا را ولىّ خود برمى‌گزيدند»؟ «أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ». «١»

با اين كه، «ولىّ، تنها اوست» «فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِىُّ».
پس، اگر مى‌خواهند براى خود ولىّ و سرپرستى برگزينند، بايد خدا را برگزينند.
چرا كه دلائل ولايت او، با بيان اوصاف كماليه‌اش، در آيات پيشين روشن شد، خداوندى كه عزيز و حكيم است، خداوندى كه مالك و على و عظيم است، پروردگارى كه غفور و رحيم مى‌باشد اين اوصاف هفتگانه‌اى كه گذشت، خود بهترين دليل براى انحصار ولايت در او است.
آن گاه، به دليل ديگرى پرداخته مى‌گويد: «او است كه مردگان را حيات مى‌بخشد» «وَ هُوَ يُحْىِ الْمَوْتى‌».
و چون معاد و رستاخيز به دست او است، و بزرگ‌ترين نگرانى انسان