تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥١
بر آنها حاكم است، و آفرينش انواع جانداران و گياهان و كوهها و درياها با عجائب و شگفتىهاى بىشمارش، و موجودات گوناگون اسرارآميزش، كه هر زمان اسرار تازهاى از خلقت آنها كشف مىشود، و هر يك، آيه و نشانهاى است بر حقانيت ذات پاك او.
و «آيات انفسى»، همچون آفرينش دستگاههاى مختلف جسم انسان، و نظامى كه بر ساختمان حيرتانگيز مغز و حركات منظم قلب و عروق، و بافتها و استخوانها، و انعقاد نطفه و پرورش جنين، در رحم مادران، و از آن بالاتر اسرار و شگفتىهاى روح انسان حاكم مىباشد، كه هر گوشهاى از آن كتابى است از معرفت پروردگار و خالق جهان.
درست است كه اين آيات، قبلًا به اندازه كافى از سوى پروردگار ارائه شده، اما با توجه به جمله «سَنُرِيهِم» كه «فعل مضارع» و دليل بر استمرار است، اين ارائه به طور مستمر ادامه دارد، و اگر انسان صدها هزار سال نيز عمر كند هر زمان كشف تازه و ارائه جديدى از آيات الهى خواهد داشت، چرا كه اسرار اين جهان پايانپذير نيست!
تمام كتابهاى علوم طبيعى، و انسانشناسى در تمام ابعادش (علم تشريح، فيزيولوژى، روانشناسى، روانكاوى) و علوم مربوط به شناخت گياهان و حيوانات، و مواد آلى طبيعت، و هيئت، و غير آن، در حقيقت همه، كتب توحيد و معرفة اللَّه هستند، چرا كه عموماً پرده از روى اسرار شگفتانگيزى بر مىدارند كه بيانگر علم و حكمت و قدرت بىپايان آفريننده اصلى اين جهان است.
گاه يكى از اين علوم، بلكه يك رشته از دهها رشته از يكى از اين علوم، تمام عمر يك دانشمند را به خود اختصاص مىدهد، و در پايان مىگويد: «افسوس كه هنوز از اين رشته چيزى نمىدانم، و آنچه تا به حال دانستهام مرا به عمق نادانيم