تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣
«مريه» (شك)» وجود دارد.
و «خصومت» و «مخاصمه» در اصل به معنى «گلاويز شدن دو نفر به يكديگر كه هر كدام پهلوى ديگرى را بگيرد،» آمده، سپس به گفتگوها و مشاجرات لفظى اطلاق گرديده است.
به گفته مرحوم «علامه مجلسى»، در «بحار الانوار»، «جدال» و «مراء»، بيشتر در مسائل علمى به كار مىرود، در حالى كه «مخاصمه» در امور دنيوى است.
و نيز گاهى تفاوت ميان «جدال و مراء» را چنين مىگذارند كه، در «مراء» هدف، اظهار فضل و كمال است، و در «جدال» تحقير و عاجز كردن طرف مقابل.
گاه گفتهاند: «جدال» در مسائل علمى است و «مراء» اعم از آن است.
و گاه گفتهاند: «مراء» جنبه دفاعى در مقابل حملات خصم دارد ولى «جدال» اعم از دفاعى و تهاجمى است.
ب- جدال حق و باطل
گفتيم: از موارد استعمال اين لفظ، مخصوصاً در قرآن مجيد، به خوبى استفاده مىشود كه «جدال» مفهوم وسيعى دارد، و هر نوع بحث و گفتگوى طرفين را شامل مىشود، خواه به حق باشد يا به باطل، در آيه ١٢٥ سوره «نحل» مىخوانيم كه، خداوند به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله دستور مىدهد: وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِى هِىَ أَحْسَنُ: «با آنها به روشى كه نيكوتر است مجادله و گفتگو كن» و در مورد «ابراهيم» در آيه ٧٤ سوره «هود» مىخوانيم: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيْمَ الرَّوْعُ وَ جائَتْهُ الْبُشْرى يُجادِلُنا فِى قَوْمِ لُوطٍ: «هنگامى كه وحشت ابراهيم زائل شد، و بشارت تولد فرزند به او رسيد، براى تأخير مجازات قوم لوط با ما به گفتگو و مجادله پرداخت» اينها از نوع مجادله به حق است.