است.
***
نكته‌ها:
١- برنامه چهار مرحله‌اى داعيان الى اللَّه
در چهار آيه فوق، چهار بحث در زمينه دعوت به سوى خدا آمده است:
«نخست»، خودسازى دعوت كنندگان، از نظر ايمان و عمل صالح.
«دوم»، استفاده از روش «دفع بدى‌ها به نيكى‌ها».
«سوم»، فراهم ساختن مبادى اخلاقى براى انجام اين روش.
«چهارم»، برداشتن موانع از سر راه و مبارزه با وسوسه‌هاى شيطانى.
پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام، خود بهترين الگو و اسوه، براى اين برنامه بودند و يكى از دلائل پيشرفت سريع اسلام در آن محيط تاريك و پر از جهل، استفاده از همين برنامه بود.
امروز، روان‌شناسان كتاب‌ها و رساله‌هائى در زمينه راه نفوذ در ديگران، نوشته‌اند كه در برابر عظمت آيات فوق، مطلب قابل ملاحظه‌اى به نظر نمى‌رسد، به خصوص اين كه، روش‌هائى را كه آنها توصيه مى‌كنند غالباً جنبه ظاهرسازى و تحميق و گاه نيرنگ و فريب دارد، در حالى كه روش قرآنى بالا، كه بر ايمان و تقوى و اصالت‌ها استوار است، از همه اين امور بر كنار مى‌باشد.
چه خوب است كه مسلمانان امروز، اين روش را احياء كنند و دامنه اسلام را در دنيائى كه تشنه آن است، از اين طريق گسترش دهند.
جالب اين كه، در حديثى كه در تفسير «على بن ابراهيم» آمده، مى‌خوانيم:
أَدَّبَ اللَّهُ نَبِيَّهُ فَقالَ: و لاتَسْتَوِى الْحَسَنَةُ وَ لَاالسَّيِّئَةُ إِدْفَعْ بِالَّتِي هِىَ أَحْسَنُ، قالَ ادْفَعْ سَيِّئَةَ مَنْ أَساءَ إِلَيْكَ بِحَسَنَتِكَ، حَتّى‌ يَكُونُ الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ