تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩
بعد از آنها آمدند، پيامبرشان را تكذيب كردند» «كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَ الأَحْزابُ مِنْ بَعْدِهِمْ».
منظور از «احزاب»، قوم عاد، ثمود، حزب فرعونيان و لوط و مانند آنها است كه در آيه ١٢ و ١٣ سوره «ص» به عنوان «احزاب» به آنها اشاره شده، آنجا كه مىگويد: كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَومُ نُوْحٍ وَ عادٍ وَ فِرْعَوْنَ ذُو اْلَاوْتادِ وَ ثَمُودُ وَ قَوْمُ لُوطٍ وَ أَصْحابُ اْلَايْكَةِ اولئِكَ اْلَاحْزابُ: «آرى آنها احزابى بودند كه دست به دست هم دادند، و به تكذيب پيامبرانِ الهى كه دعوتشان با منافع نامشروع و هوا و هوسهاى آنها هماهنگ نبود، برخاستند».
سپس مىافزايد: به اين مقدار نيز قناعت نكردند، بلكه: «هر امتى از آنان توطئهاى چيدند، كه پيامبرشان را بگيرند و آزار دهند، و به زندان بيفكنند و يا به قتل برسانند» «وَ هَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ».
باز به اين هم اكتفا نكردند، «و براى محو و نابودى حق، به سخنان باطل دست زدند، و براى گمراه ساختنِ مردم، اصرار ورزيدند» «وَ جادَلُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ». «١»
اما اين امور، براى هميشه ادامه نيافت، و به موقع: «من آنها را گرفتم، و سخت مجازات كردم، ببين! عذاب الهى چگونه بود؟» «فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ عِقابِ».
ويرانههاى شهرهاى آنها در مسير مسافرتهاى شما، به چشم مىخورد، و سرنوشت شوم و عاقبت سياه و تاريكشان، بر صفحات تاريخ و سينههاى صاحبدلان، ثبت است، بنگريد و عبرت گيريد!