١٩ وَ يَوْمَ يُحْشَرُ أَعْداءُ اللَّهِ إِلَى النَّارِ فَهُمْ يُوزَعُونَ
٢٠ حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ سَمْعُهُمْ وَ أَبْصارُهُمْ وَ جُلُودُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ
٢١ وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَىْ‌ءٍ وَ هُوَ خَلَقَكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
٢٢ وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَ لا أَبْصارُكُمْ وَ لا جُلُودُكُمْ وَ لكِنْ ظَنَنْتُمْ أَنَّ اللَّهَ لايَعْلَمُ كَثِيراً مِمَّا تَعْمَلُونَ
٢٣ وَ ذلِكُمْ ظَنُّكُمُ الَّذِي ظَنَنْتُمْ بِرَبِّكُمْ أَرْداكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ مِنَ الْخاسِرِينَ
ترجمه:
١٩- و (ياد كن) روزى را كه دشمنان خدا را به سوى دوزخ گرد آورده، و صفوف پيشين را نگه مى‌دارند (تا صف‌هاى بعد به آنها ملحق بشوند)!
٢٠- وقتى به آن مى‌رسند، گوش آنها و چشم‌ها و پوست‌هاى تنشان به آنچه مى‌كردند گواهى مى‌دهد!
٢١- آنها به پوست‌هاى تنشان مى‌گويند: «چرا بر ضد ما گواهى داديد»؟! آنها جواب مى‌دهند: «همان خدائى كه هر موجودى را به نطق در آورده ما را گويا ساخته؛ و او شما را نخستين بار آفريد، و بازگشتتان به سوى او است»!
٢٢- شما اگر گناهانتان را مخفى مى‌كرديد نه بخاطر اين بود كه از شهادت گوش و چشم‌ها و پوست‌هاى تنتان بيم داشتيد، بلكه شما گمان مى‌كرديد كه خداوند بسيارى از اعمالى را كه انجام مى‌دهيد نمى‌داند!