تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٠
١٣ فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ
١٤ إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ قالُوا لَوْ شاءَ رَبُّنا لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ
١٥ فَأَمَّا عادٌ فَاسْتَكْبَرُوا فِى الأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ قالُوا مَنْ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةً أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَهُمْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ
١٦ فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَراً فِي أَيَّامٍ نَحِساتٍ لِنُذِيقَهُمْ عَذابَ الْخِزْىِ فِى الْحَياةِ الدُّنْيا وَ لَعَذابُ الآخِرَةِ أَخْزى وَ هُمْ لايُنْصَرُونَ
ترجمه:
١٣- اگر آنها رويگردان شوند، بگو: «من شما را از صاعقهاى همانند صاعقه عاد و ثمود مىترسانم»!
١٤- در آن هنگام كه رسولان از پيش رو و پشت سر (و از هر سو) به سراغشان آمدند و (آنان را دعودت كردند) كه جز خدا را نپرستيد! آنها گفتند: «اگر پروردگار ما مىخواست فرشتگانى نازل مىكرد؛ از اين رو ما به آنچه شما مبعوث به آن هستيد كافريم»!
١٥- اما قوم عاد، به ناحق در زمين تكبر ورزيدند و گفتند: «چه كسى از ما نيرومندتر است»؟! آيا نمىدانستند خداوندى كه آنان را آفريده از آنها قوىتر است؟! و (به خاطر
اين پندار) پيوسته آيات ما را انكار مىكردند.
١٦- سرانجام تندبادى شديد و هولانگيز و سرد و سخت، در روزهائى شوم و پر