قابل توجه اين كه، عدد پيامبرانى كه نام آنها صريحاً در قرآن آمده است فقط ٢٦ نفر است و آنها عبارتند از:
آدم- نوح- ادريس- صالح- هود- ابراهيم- اسماعيل- اسحاق- يوسف- لوط- يعقوب- موسى- هارون- شعيب- زكريا- يحيى- عيسى- داود- سليمان- الياس- اليسع- ذوالكفل- ايوب- يونس- عزير و محمّد
ولى پيامبران ديگرى نيز هستند كه در قرآن اشاراتى به آنها شده، بى آن كه صريحاً نام آنها بيان شود، مانند «اشموئيل» كه در آيه ٢٤٨ سوره «بقره» به عنوان «وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ» به او اشاره شده است.
و «ارْمِيا» كه در آيه ٢٥٩ سوره «بقره» به عنوان «أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلى‌ قَرْيَةٍ ...». «١»

و «يُوشَعْ» كه در آيه ٦٠ سوره «كهف» به عنوان «وَ إِذْ قالَ مُوسى‌ لِفَتاهُ» به او اشاره شده است (بنابراين كه يوشع از پيامبران باشد).
و «خضر» كه در آيه ٦٥ سوره «كهف» به عنوان «فَوَجَدا عَبْداً مِنْ عِبادِنا» ذكر شده است.
و همچنين «اسباط بنى اسرائيل» كه بزرگان قبائل بودند، و در آيه ١٦٣ سوره «نساء» تصريح شده، كه بر آنها وحى الهى نازل گرديده است: «وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ إِبْراهيْمَ وَ إِسْماعِيْلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الاسْباطَ ...».
و اگر در ميان برادران «يوسف»، نيز پيامبرانى وجود داشته‌اند در سوره «يوسف» كراراً اشاره به وضع آنها شده است.
كوتاه سخن اين كه: عدد پيامبرانى كه خداوند اشاره به داستان و سرگذشت