تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٩
توجه به اين نكته نيز لازم است كه، «يُجادِلُونَ» به صورت فعل مضارع است، كه دلالت بر استمرار دارد، اشاره به اين كه اينگونه افراد كه آيات الهى را تكذيب كردهاند براى توجيه عقائد و اعمال زشت خود مرتباً به مجادله و گفتگوهاى بىاساس مىپردازند.
به هر حال، در پايان آيه، آنها را با اين سخن تهديد مىكند: «آنان به زودى نتيجه شوم كار خود را مىفهمند» «فَسَوفَ يَعْلَمُونَ».
***
«آن هنگام كه، غلها و زنجيرها بر گردن آنها قرار گرفته و با اين غل و زنجير، آنها را مىكشند» «إِذِ الْأَغْلالُ فِي أَعْناقِهِمْ وَ السَّلاسِلُ يُسْحَبُونَ». «١»
***
«به درون آب جوشان، و سپس در آتش دوزخ سوزانده مىشوند»! «فِى الْحَمِيمِ ثُمَّ فِى النَّارِ يُسْجَرُونَ».
«يُسْجَرُونَ» از ماده «سجر» (بر وزن فجر) به گفته «راغب» در «مفردات» به معنى بر افروختن آتش، و شعلهور ساختن آن است، و به گفته جمعى ديگر از ارباب لغت و مفسران، به معنى پر كردن تنور از آتش است. «٢»
به همين جهت، بعضى از آيه چنين فهميدهاند كه: اين گروه از كافران، خود