و در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: الْحَوامِيمُ رَيْحانُ الْقُرْآنِ، فَاذا قَرَأتُمُوها فَاحْمَدُوا اللَّهَ وَ اشْكُرُوهُ، بِحِفْظِها وَ تِلاوَتِها، وَ إِنَّ الْعَبْدَ لَيَقُومُ يَقْرَأُ الْحَوامِيمَ فَيَخْرُجُ مِنْ فيهِ أَطْيَبُ مِنَ الْمُسْكِ الاذْفَرِ وَ الْعَنْبَرِ وَ إِنَّ اللَّهَ لَيَرْحَمُ بِالْنَّهارِ تالِيها وَ قارِئَها، وَ يَرْحَمُ جِيْرانَهُ وَ أَصْدِقائَهُ وَ مَعارِفَهُ وَ كُلَّ حَمِيمٍ أَو قَرِيبٍ لَهُ، وَ إِنَّهُ فِى الْقِيامَةِ يَسْتَغْفِرُ لَهُ الْعَرْشُ وَ الْكُرْسِىُ وَ مَلائِكَةُ اللَّهِ الْمُقَرَّبُونَ: «سوره‌هاى حاميم گلهاى قرآن است هنگامى كه آنها را تلاوت مى‌كنيد، خدا را سپاس گوئيد و با حفظ و تلاوت اين سوره‌ها او را شكر گزاريد، هر بنده‌اى كه از خواب برخيزد و سوره‌هاى حاميم بخواند از دهانش (در قيامت) بوى عطر دل‌انگيزى بهتر از مشك و عنبر خارج مى‌شود، و خداوند خواننده اين سوره‌ها را رحمت مى‌كند و نيز همسايگان و دوستان و آشنايان و تمام ياران نزديك و دور او را مشمول رحمت خويش قرار مى‌دهد، و در قيامت عرش و كرسى و فرشتگان مقرّب خدا براى او استغفار مى‌كنند». «١»
در حديث ديگرى از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: الْحَوامِيْمُ سَبْعٌ وَ أَبْوابُ جَهَنَّمَ سَبْعٌ، تَجِى‌ءُ كُلُّ حامِيمٍ مِنْها فَتَقِفُ عَلى‌ بابٍ مِنْ هذِهِ الابْوابِ تَقُولُ اللَّهُمَّ لاتُدْخِلْ مِنْ هذَا الْبابِ مَنْ كانَ يُؤْمِنُ بِى وَ يَقْرَأُنِى: «سوره‌هاى حاميم هفت سوره‌اند و درهاى جهنم نيز هفت در است، هر يك از حاميم‌ها مى‌آيد و در مقابل يكى از اين درها مى‌ايستد و مى‌گويد خداوندا كسى را كه به من ايمان آورده و مرا خوانده از اين در وارد مكن»!. «٢»