حقيقت اين است كه، آگاهى بر خصوصيات برزخ، تأثير زيادى بر مسائل اعتقادى نمى‌گذارد و شايد به همين جهت كمتر درباره آن در كتاب اللَّه، بحث شده است، ولى اين نكته را نبايد فراموش كرد كه قرآن، اصل وجود عالم برزخ را با صراحت بيان داشته است.
از جمله آياتى كه به وضوح از وجود چنين عالمى خبر مى‌دهد، آيات مورد بحث است آنجا كه مى‌گويد: «آل فرعون قبل از قيام قيامت هر صبح و شام از طريق عرضه شدن بر آتش، مجازات مى‌شوند» اين چيزى جز «عذاب برزخى» نيست.
از سوى ديگر، آياتى كه درباره حيات جاويدان شهيدان، بعد از مرگ سخن مى‌گويد، و از پاداش‌هاى فوق‌العاده آنها بحث مى‌كند، گواه بر وجود «نعمت‌هاى برزخى» است.
قابل توجه اين كه، در حديثى از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذا ماتَ عُرِضَ عَلَيْهِ مَقْعَدُهُ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِىِّ، إِنْ كانَ مِنَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَمِنَ الْجَنَّةِ، وَ إِنْ كانَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَمِنَ النَّارِ، يُقالُ هذا مَقْعَدُكَ حَتّى‌ يَبْعَثُكَ اللَّهُ يَومَ القِيامَةِ!: «هنگامى كه يكى از شما از دنيا مى‌رود، جايگاه او هر صبح و شام به او عرضه مى‌شود، اگر بهشتى باشد جايگاهش را در بهشت، و اگر دوزخى باشد جايگاهش را در آتش، و به او مى‌گويند: اين جايگاه تو در روز قيامت است» (و همين امر باعث شادى يا عذاب روح او مى‌شود). «١»
امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: ذلِكَ فِى الدُّنْيا قَبْلَ يَومِ الْقِيامَةِ لِأَنَّ فِي نارِ الْقِيامَةِ