تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٢
نكتهها:
١- سرگذشت مؤمن آل فرعون يك درس بزرگ مبارزه با طاغوتها
اديان الهى، و مكتبهاى آسمانى، كه در برابر طاغوتها و جبّاران ظاهر شدند، در آغاز، به وسيله گروه اندكى عرضه شد، آنها اگر مىخواستند از كمى نفرات وحشت كنند، و كثرت مخالفان را دليل بر حقّانيّت آنها بشمرند، هرگز اين مكتبها رشد نمىكرد.
اصل اساسى كه بر تمام برنامههاى آنها حاكم بود، همان است كه اميرمؤمنان على عليه السلام در گفتار پرمحتوايش بيان فرموده: أَيُّهَا النَّاسُ لاتَسْتَوحِشُوا فِي طَرِيقِ الْهُدى لِقِلَّةِ اهْلِهِ: «اى مردم در طريق هدايت، از كمى نفرات هرگز وحشت نكنيد». «١»
«مؤمن آل فرعون» سمبلى بود از اين مكتب، و رهروى بود از پيشقدمان اين راه، و نشان داد كه، يك انسان با عزم و اراده راسخ ناشى از ايمان، مىتواند حتى در اراده فراعنه جبّار، اثر بگذارد و پيامبر بزرگى را از خطر برهاند.
تاريخ زندگى اين مرد شجاع و هوشيار، نشان مىدهد كه هميشه بايد حركات طرفداران حق، حساب شده باشد، گاه بايد ايمان را اظهار كرد و فرياد كشيد، گاه بايد براى هدفهاى «كوتاه مدت» و «دراز مدت» ايمان را مكتوم داشت، و «تقيه» چيزى جز اين نيست كه انسان به خاطر هدفهاى مقدسش، اعتقاد خود را در مقطع خاصى مكتوم دارد.
همان گونه كه مجهز بودن به سلاح ظاهرى، براى درهم كوبيدن دشمن لازم