٣٨ وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ اتَّبِعُونِ أَهْدِكُمْ سَبِيلَ الرَّشادِ
٣٩ يا قَوْمِ إِنَّما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا مَتاعٌ وَ إِنَّ الآخِرَةَ هِيَ دارُ الْقَرارِ
٤٠ مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلا يُجْزى‌ إِلَّا مِثْلَها وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‌ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ
ترجمه:
٣٨- كسى كه (از قوم فرعون) ايمان آورده بود، گفت: «اى قوم! از من پيروى كنيد تا شما را به راه درست هدايت كنم.
٣٩- اى قوم من! اين زندگى دنيا، تنها متاع زودگذرى است؛ و آخرت سراى هميشگى است!
٤٠- هركس بدى كند، جز به مانند آن كيفر داده نمى‌شود؛ ولى هر كس كار شايسته‌اى انجام دهد- خواه مرد يا زن- در حالى كه مؤمن باشد آنها وارد بهشت مى‌شوند و در آن روزى بى‌حسابى به آنها داده خواهد شد.
تفسير:
از من پيروى كنيد تا راه راست را به شما نشان دهم
گفتيم: «مؤمن آل فرعون»، سخنان خود را در چند مقطع بيان كرد، در اين آيات، كه چهارمين مقطع از سخنان او است، مقصود خود را از طريق ديگرى دنبال مى‌كند، و آن توجه دادن به «ناپايدارى زندگى دنيا» و «مسأله معاد و حشر