تفسير:
من به شما اخطار مى كنم!
مردم مصر، به حكم اين كه در آن زمان نيز نسبتاً متمدن و باسواد بودند، گفتگوهاى مورخان را درباره اقوام پيشين، اقوامى همچون قوم «نوح و عاد و ثمود» كه سرزمين آنها غالباً فاصله زيادى از آنها نداشت، شنيده بودند، و از سرنوشت دردناك آنها كم و بيش، خبر داشتند.
لذا مؤمن «آل فرعون»، بعد از آن كه با نقشه قتل موسى عليه السلام به مخالفت پرداخت و با مقاومت سرسختانه فرعون روبرو شد، كه دستور قتل را مجدداً تأييد كرد، دست از تلاش و كوشش خود بر نداشت، و نمى‌بايست بردارد، لذا به اين فكر افتاد كه اين بار دست اين قوم سركش را گرفته و به اعماق تاريخ پيشينيان ببرد، و آنها را از تكرار چنان مصائبى در مورد خودشان، بيم دهد، شايد بيدار شوند، و در تصميم خود تجديدنظر كنند، سخن خود را از اينجا شروع كرد «و گفت: اى قوم من! من، بر شما از روزى همانند روز مجازات اقوام پيشين مى‌ترسم» «وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزابِ».
***
سپس به شرح اين سخن پرداخت و گفت: «من از عادت شومى همان عادت قوم نوح و عاد و ثمود، و كسانى كه بعد از آنها بودند بيمناكم»! «مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ». «١»

اين اقوام، عادتشان شرك و كفر و طغيان بود، و ديديم به چه سرنوشتى