توصيه مى‌كنند: حتى اگر پدر و مادر كافر باشند رعايت احترامشان لازم است.
در سوره «لقمان» آيه ١٥ مى‌خوانيم: وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى‌ أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً:
«اگر آنها به تو اصرار كنند كه مشرك شوى، اطاعتشان مكن، ولى در زندگى دنيا به نيكى با آنها معاشرت نما»!
ج- شكرگزارى در برابر پدر و مادر در قرآن مجيد، در رديف شكرگزارى در برابر نعمت‌هاى خدا قرار داده شده، چنان كه مى‌خوانيم: «أَنِ اشْكُرْ لِي وَ لِوالِدَيْكَ». «١»
با اين كه: نعمت خدا بيش از آن اندازه است كه قابل احصاء و شماره باشد، و اين دليل بر عمق و وسعت حقوق پدران و مادران مى‌باشد.
د- قرآن، حتى كمترين بى احترامى را در برابر پدر و مادر اجازه نداده است.
در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: لَوْ عَلِمَ اللَّهُ شَيْئاً هُوَ أَدْنَى مِنْ أُفٍّ لَنَهى‌ عَنْهُ وَ هُوَ مِنْ أَدْنَى الْعُقُوقِ وَ مِنَ الْعُقُوقِ أَنْ يَنْظُرَ الرَّجُلُ إِلى‌ والِدَيْهِ فَيُحِدَّ النَّظَرَ إِلَيْهِما:
«اگر چيزى كمتر از اف وجود داشت خدا از آن نهى مى‌كرد (اف همانطور كه گفتيم كمترين اظهار ناراحتى است) و اين حداقل مخالفت و بى احترامى نسبت به پدر و مادر است، و از اين جمله، نظر تند و غضب‌آلود به پدر و مادر كردن مى‌باشد». «٢»
ه- با اين كه جهاد، يكى از مهمترين برنامه‌هاى اسلامى است، مادام كه جنبه وجوب عينى پيدا نكند، يعنى داوطلب به قدر كافى باشد، بودن در خدمت