٣- منظور از «أرض» در اين آيات كدام سرزمين است؟
در آيات فوق خوانديم: خداوند به بنى اسرائيل دستور داد: اكنون كه بر دشمن پيروز شديد، در ارض معهود سكونت جوئيد.
آيا منظور سرزمين «مصر» است (همين كلمه در آيه قبل كه مى‌گويد:
فرعون مى‌خواست آنها را از آن سرزمين بيرون كند به همين معنى آمده، و آيات ديگر قرآن نيز مى‌گويد كه بنى اسرائيل وارث فرعونيان شدند).
يا اين كه: اشاره به سرزمين مقدس «فلسطين» است؛ زيرا بنى اسرائيل بعد از اين ماجرا به سوى سرزمين «فلسطين» رفتند و مأمور شدند كه در آن وارد شوند.
ولى ما بعيد نمى‌دانيم هر دو سرزمين منظور بوده باشد؛ زيرا «بنى اسرائيل» به شهادت آيات قرآن، وارث زمين‌هاى فرعونيان شدند و هم مالك سرزمين فلسطين.
***
٤- آيا كلمه «وَعْدُ الْا خِرَةِ» در آيات فوق، به معنى سراى آخرت است؟
پاسخ اين سؤال، ظاهراً مثبت باشد؛ زيرا جمله: جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً: «ما همه شما را يكجا و به هم پيچيده خواهيم آورد» قرينه بر اين موضوع است.
ولى، بعضى از مفسران بزرگ، احتمال داده‌اند: تعبير «وَعْدُ الْا خِرَةِ» اشاره به همان چيزى است كه در آغاز اين سوره، خوانديم كه: خداوند وعده دو پيروزى و شكست را به بنى اسرائيل داده بود، از يكى به «وعد اولى» و از ديگرى به «وعد الآخرة» تعبير نموده، اما اين احتمال با توجه به جمله «جِئْنا بِكُمْ لَفِيفاً» بسيار بعيد به نظر مى‌رسد (دقت كنيد).
***