تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٢
جمله نقش بسته بود: جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً». «١»
مسلماً مفهوم اين احاديث منحصر ساختن معنى وسيع آيه، به اين مصداق نيست، بلكه قيام مهدى عليه السلام از روشنترين مصداقهاى آن است كه: نتيجهاش پيروزى نهائى حق بر باطل در سراسر جهان مىباشد.
در حالات پيامبر صلى الله عليه و آله مىخوانيم: در روز فتح مكّه وارد مسجد الحرام شد و ٣٦٠ بت كه از قبائل عرب بر گرد خانه «كعبه» چيده شده بود، هر يكى را پس از ديگرى با عصاى خود سرنگون مىساخت و پيوسته مىفرمود: «جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً».
كوتاه سخن اين كه: اين قانون كلّى الهى، و ناموس تخلّف ناپذير آفرينش، در هر عصر و زمانى مصداقى دارد، قيام پيامبر صلى الله عليه و آله و پيروزيش بر لشكر شرك و بت پرستى، و همچنين قيام مهدى عليه السلام ارواحنا له الفداء بر ستمگران و جباران جهان، از چهرههاى روشن و تابناك اين قانون عمومى است.
و همين قانون الهى است كه رهروان راه حق را در برابر مشكلات، اميدوار، نيرومند، قوى و پر استقامت مىدارد و به ما در همه تلاشهاى اسلامىمان نشاط و نيرو مىبخشد.
***